
τοu
Μάρκου Παντελίδη
Τον τελευταίο καιρό, ζούμε όλοι μας μια υποκριτική ευαισθησία στο θέμα των «μεταναστών». Κάποιοι, που θέλουν να αποκαλούνται «αντιρατσιστές» και «ανθρωπιστές», αποκαλούν άλλους «ρατσιστές», γιατί εκφράζουν άποψη ή διαφωνία, πάνω σε θέματα επιδοματικής πολιτικής, ανάρμοστης συμπεριφοράς, αλλά και διάκρισης μεταξύ όλων αυτών και των Ελλήνων Κυπρίων, που αιτούνται οποιουδήποτε βοηθήματος από το κράτος.
Το πρώτο βήμα του «ρατσισμού», είναι να «κολλάς ετικέτες» όπως «ρατσιστής», «εθνικιστής», «φασίστας» έτσι αβασάνιστα, σε όποιον διαφωνεί και εκφράζει άποψη, διαφορετική από αυτήν που κατά καιρούς εκφράζουν και υπερασπίζονται, όλοι αυτοί οι προστάτες των δικαιωμάτων των «μεταναστών».
Η μεγάλη ευκολία, με την οποία κάποιος χαρακτηρίζει το συνομιλητή του «ρατσιστή» ή «φασίστα», θέλοντας να δείξει πόσο Ευρωπαίος, πολιτισμένος, ανθρωπιστής αλλά και «αντιρατσιστής» είναι, αμέσως φανερώνει μια «ρατσιστική» συμπεριφορά, απλώς με διαφορετική προσέγγιση.
Δεν άκουσα, αλλά ούτε διάβασα θέση ή άποψη, ακόμη -ναι- και αντίδραση, όλων αυτών που κόπτονται υπέρ των δικαιωμάτων των «μεταναστών», για τη διάκριση εις βάρος Ελλήνων Κυπρίων, που αιτούνται οποιουδήποτε βοηθήματος από το κράτος (περνούν όλοι από μικροσκόπιο) σε σχέση με την ευκολία που όλοι αυτοί οι μετανάστες, τυγχάνουν βοήθειας από τα διάφορα κοινωνικά κρατικά ιδρύματα.
Ποτέ δεν αντιλήφθηκα, όλους αυτούς τους «αντιρατσιστές», να αγωνίζονται και να