Της Ελίνας Γαληνού
Η επιβολή περιορισμών που αναγκάζει τους εργοδότες να απολύουν πλεονάζον προσωπικό ή και να κλείσουν ακόμα τις παραγωγικές τους μονάδες, ήταν κάτι το αναμενόμενο λόγω της οικονομικής κρίσης και της δεινής κατάστασης στην οποία περιήλθε η χώρα. Η ανεργία καλπάζει και ο αριθμός ανέργων αυξάνεται ανησυχητικά, ενώ η εύρεση κάποιας εργασίας κάπως σταθερής διάρκειας, αρχίζει να μοιάζει με ουτοπία.
Βεβαίως, όταν ο εργοδότης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει λόγω μειωμένων τζίρων, αναγκάζεται να περιορίσει το προσωπικό του ή να προβεί σε μειώσεις αποδοχών για να μην κλείσει τουλάχιστον η επιχείρησή του. Ομως το νέο καθεστώς απολύσεων καθώς και οι εργασιακοί όροι που θεσπίστηκαν πρόσφατα, αρχίζουν να θυμίζουν περισσότερο εργασιακό
Βεβαίως, όταν ο εργοδότης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει λόγω μειωμένων τζίρων, αναγκάζεται να περιορίσει το προσωπικό του ή να προβεί σε μειώσεις αποδοχών για να μην κλείσει τουλάχιστον η επιχείρησή του. Ομως το νέο καθεστώς απολύσεων καθώς και οι εργασιακοί όροι που θεσπίστηκαν πρόσφατα, αρχίζουν να θυμίζουν περισσότερο εργασιακό
