Tου ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΔΙΖΕΛΟΥ
Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση και τα κόμματα της Κεντροδεξιάς και της Αριστεράς (ΝΔ - ΚΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) έχουν αναγάγει τις εκλογές αυτές σε δημοψήφισμα για να δοθεί η ευκαιρία στον ελληνικό λαό να αποφανθεί εάν δέχεται ή όχι τις ρυθμίσεις και τα μέτρα που περιλαμβάνει το περίφημο Μνημόνιο, εκ των πραγμάτων πλέον οι εκλογές αυτές προσλαμβάνουν έντονο πολιτικό χαρακτήρα.
Τα κόμματα της Άκρας Δεξιάς (ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ) που ψήφισαν το Μνημόνιο επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος των εκλογών τού Νοεμβρίου σε άλλα θέματα («Καλλικράτη», κλιματικές αλλαγές, πράσινη ανάπτυξη κ.λπ.), καθώς η υποδούλωσή μας στις προσταγές του Μνημονίου δεν συμφέρουν σ΄αυτούς που την αποδέχτηκαν. Παρά τη φυγομαχία του κυβερνώντος «Μνημονίου» κόμματος και παρά το γεγονός ότι ελάχιστοι υποστηρικτές τού Μνημονίου έχουν απομείνει πλέον, το ΠΑΣΟΚ στις προσεχές εκλογές θα συρθεί αναγκαστικά σε αντιπαράθεση γύρω από τις τραγικές συνέπειες που έχει η έλευση στη χώρα μας του ΔΝΤ και η εφαρμογή από την κυβέρνηση της γνωστής συνταγής του.
Η κυβέρνηση, που το μόνο έργο που έχει παρουσιάσει στον ένα χρόνο που ασκεί την εξουσία είναι η υπερφόρτωση του ελληνικού λαού με πολλά και δυσβάσταχτα βάρη (αύξηση φορολογίας, παράπλευρες επιβαρύνσεις, αύξηση της ανεργίας, υψηλός πληθωρισμός, έντονη εγκληματικότητα και -το χειρότερο- μείωση των αποδοχών των εργαζομένων) αντικρούει την επιχειρηματολογία των αντιπάλων τής οικονομικής πολιτικής της με το επιχείρημα ότι το Μνημόνιο αποτελούσε μονόδρομο, ενώ πολλοί στο ΠΑΣΟΚ το χαρακτηρίζουν «αναγκαίο κακό». Κακό είναι, όχι όμως