Του
Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Φορώντας το λαμπερό ένδυμα του σωτήρα του λαού ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου κάλεσε τους εργαζόμενους να υπερψηφίσουν στις ερχόμενες εκλογές την πολιτική του, την οποία παρουσίασε σαν μονόδρομο για την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας. Προβάλλοντας το φόβητρο της διακοπής πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις, ζήτησε στην ουσία ψήφο - έγκριση για να συνεχίσει και να κλιμακώσει την αντιλαϊκή επίθεση.
Ομως, η δυνατότητα εξαπάτησης των εργαζόμενων μειώνεται κάθε μέρα που περνάει και αυτό δεν οφείλεται στην αυτοκαταστροφική παρουσία του πρωθυπουργού στη παρωδία της διακαναλικής συνέντευξης, αλλά στην τεράστια διάσταση που αντικειμενικά υπάρχει ανάμεσα στην προπαγανδιστική μυθοπλασία της άρχουσας τάξης και στη πραγματικότητα.
Σήμερα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται ότι η κυβερνητική πολιτική οδηγεί ήδη το λαό σε τροχιά χρεοκοπίας με τα αντιλαϊκά μέτρα που ήδη εφαρμόζονται. Η στάση πληρωμών του κράτους προς τους εργαζόμενους έχει ήδη ξεκινήσει με τη δραματική μείωση των μισθών, των συντάξεων, την αύξηση των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος, την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, των δαπανών της λαϊκής οικογένειας για Υγεία και Παιδεία.
Οι άδικοι έμμεσοι φόροι που πλήττουν τα λαϊκά στρώματα αυξήθηκαν από ποσοστό 56,4% του συνόλου των φορολογικών εσόδων που ήταν το 2005, σε 59,8% το 2010. Για το 2011 προβλέπονται απ' το προσχέδιο του προϋπολογισμού πρόσθετα έσοδα 3 δισ. ευρώ από έμμεσους φόρους που θα προέλθουν απ' την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Τα λαϊκά νοικοκυριά ήδη γονατίζουν απ' τις αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα και στο πετρέλαιο, την ώρα που η ΔΕΗ είναι ο πρώτος όμιλος σε κερδοφορία και τα ΕΛΠΕ βρίσκονται μέσα στους 10 πρώτους. Η ανεργία αυξήθηκε κατά 5% μέσα στην τελευταία διετία και ο επίσημος αριθμός ανέργων ξεπέρασε τις 585.000.
Η απάτη του «μικρότερου κακού»
Βέβαια, το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι αυτό είναι το μικρότερο κακό μπροστά στον κίνδυνο της πλήρους διακοπής πληρωμής μισθών και συντάξεων. Αυτός ο απατηλός ισχυρισμός θεωρεί καταρχήν δεδομένο ότι το μεγάλο κεφάλαιο δεν πρέπει να θυσιάσει ούτε ένα μέρος απ' τα υπέρογκα κέρδη του για να πληρώσει τα βάρη της κρίσης και της διόγκωσης του χρέους. Αποσιωπά ότι την επταετία πριν την εκδήλωση της κρίσης οι εισηγμένοι όμιλοι στο χρηματιστήριο ξεπέρασαν σε καθαρά κέρδη τα 50 δισ. ευρώ. Συγκαλύπτει ότι το 2009 μέσα στην κρίση, οι 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες είχαν αύξηση κερδών 11,4% και τα κέρδη τους έφθασαν τα 15,6 δισ. ευρώ. Συγκαλύπτει επίσης ότι αν σταματήσει το σύστημα να πληρώνει μισθούς, το κεφάλαιο δε θα μπορεί να διασφαλίσει την κερδοφορία του.
Αυτό που φέρνει στο προσκήνιο ο ισχυρισμός του ΠΑΣΟΚ περί κινδύνου χρεοκοπίας, είναι το αδιέξοδο