Στις 21 Δεκεμβρίου 1956 συνελήφθη από τους Βρετανούς αποικιοκράτες στην Κύπρο ο μαθητής, αθλητής και ποιητής Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Μετά από τρεις μήνες βασανιστηρίων και ταπεινώσεων καταδικάσθηκε σε θάνατο ως επικίνδυνο μέλος της ΕΟΚΑ και απαγχονίσθηκε τη νύχτα μεταξύ 13ης και 14ης Μαρτίου 1957. Ο πατέρας του εκλήθη από την Αγγλική Αστυνομία να πιέσει τον γιό του να ομολογήσει ονόματα συμμαχητών του και να γλυτώσει τη ζωή του. Ο υπερήφανος Έλληνας της Κύπρου αρνήθηκε. Προτίμησε να δει το 18χρονο παιδί του να θανατώνεται παρά να γίνει προδότης. Αλλά και ο νεαρός Ευαγόρας δεν λύγισε. Ήταν ο τελευταίος από τους εννέα απαγχονισθέντες Κυπρίους αγωνιστές που θυσιάσθηκαν στην αγχόνη για την ελευθερία της Μεγαλονήσου και την Ένωση με την Ελλάδα. Μάς άφησε ως ιερή παρακαταθήκη τους στίχους των πολλών ποιημάτων του. Φοβούμαι ότι τέτοια ποιήματα δεν υπάρχουν σήμερα στα σχολικά βιβλία, τα οποία προωθούν μία προκλητική πολιτική αποδόμησης της εθνικής συνείδησης στο όνομα μιας παγκοσμίως αποτυχημένης πολυπολιτισμικότητας.
Κι όμως παρά την προσπάθεια που γίνεται από διάφορους παράγοντες να χλευάσουν την
