ΜΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, το εμπάργκο της Ελλάδας, οι διαπραγματεύσεις οι οποίες οδήγησαν την Ελλάδα και την πΓΔΜ στην Ενδιάμεσο Συμφωνία, οι συνεχείς διαπραγματεύσεις των δύο χωρών, και η αίτηση ένταξης της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και το βέτο της Ελλάδας, έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις για το μέλλον των Βαλκανίων γενικά, αλλά ιδιαίτερα για το μέλλον της πΓΔΜ.
Η πΓΔΜ υποκλέπτοντας την ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, έχει αναπτύξει με μεθοδικότητα μακροπρόθεσμη στρατηγική, με πλουσιοπάροχα υποστηριζόμενες ενέργειες, προκειμένου να αναγνωριστεί απ’ όλο τον κόσμο, έστω και έμμεσα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», και να επιτύχει να ενταχθεί στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ ως «Μακεδονία».
Πρόκειται για μία πολύ καλά χρηματοδοτούμενη και άψογα οργανωμένη προπαγάνδα στην οποία πέρα από το επίσημο κράτος των Σκοπίων εμπλέκονται σημαντικότατοι παράγοντες της διεθνούς πολιτικής σκηνής – πολύ πιο επίφοβοι. Kατά την τελευταία δεκαετία, κύριο μέσο για την προώθησή της, υπήρξε ένα πανίσχυρο πλέγμα από αλληλο-στηριζόμενες «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», κάποιες εκ των οποίων χρηματοδοτήθηκαν απροκάλυπτα από πανίσχυρα κέντρα.
Σκοπός της παρούσας παρουσίασης είναι να φέρει στην επιφάνεια τις κυριότερες προπαγανδιστικές ενέργειες συμπλέγματος Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (MKO) που κρυμμένοι πίσω από προσωπεία δήθεν «ειρηνικών» σκοπών και με την βοήθεια ορισμένων δήθεν επιστημόνων ψεύδο-ερευνητών προσπαθούν να διαιρέσουν την Ελλάδα σε μειονότητες και να την καταστήσουν πιο ευάλωτη και ανίσχυρη να αντισταθεί σε μελλοντικές ανθελληνικές προς